Saturday, May 24, 2014

கனவுச்சதை பிய்ந்து ....

A BOOK OF VERSE 


SDC11897 (1).JPG
MY PHOYETOM (Photo in my poem) ...Photo in Horse shoe bend canyon in Aizona (USA)


கனவுச்சதை  பிய்ந்து ....
==================================ருத்ரா இ.பரமசிவன் 

என் ஆழத்தையே 
உற்றுப்பார்த்து அம்மாடியோவ் என்றேன் 
ஆழங்காணாத ஆழமா என் ஆழம் ?
தரையே தட்டாத ஆழமான ஆறு அது.
ஆனாலும்
ஒரு கவிதை கொண்டு துருவி 
வார்த்தை அர்த்தங்கள் 
பெருக்கெடுப்பதை பார்த்தால் 
அடர்ந்த சொற்களின் சுழி 
ரோஜாவைப் போலிருக்கும்.
கடுஞ்சிவப்பில் அதன் கண்ணீர்.
"காதல்" என்பீர் அதை,
எனக்கு அவை தருணங்கள்.
கனவுச்சதை பிய்ந்து 
என் ஆத்மாவின் துளைகளும்  கசிவுகளுமாய் 
என் தருணங்கள் அவை.

----------------------------------------------------------------------------------
இது எனது "ஃபொயெட்டம்" (ஃபோ ட்டோ +போயெம் )













Friday, May 23, 2014

"ஊமைப்படம்"





"ஊமைப்படம்" 
===============================ருத்ரா இ.பரமசிவன் 

அவள் இரைந்து கத்தினாள். 
பற்கள் கடித்தாள். 
மார்பில் கைகளை அடித்துக்கொண்டாள். 
ஆக்ரோஷம் ஆக்ரோஷம். 
டிஃபன் தட்டை ணங்கென்று 
வைத்த போதும் 
காஃபிக்கு நுரை மகுடம் சூட்டி 
சூடாகவே தந்தபோதும் 
அவள் உடம்பு நடு நடுங்க 
குரல் எழுப்பினாள். 
கண் விழிகள் 
கரும் கடுவாயின் 
வெள்ளை விழிகளையும் 
துப்பாக்கி குண்டுகளைப்போல‌ 
க‌ருங்க‌ன‌ல் துண்டுக‌ளையும் 
ப‌ட‌ம் காட்டின‌. 
புள்ளி போட்ட‌ மார்பிள் ஷிஃபான் கூண்டுக்குள் 
இருந்துகொண்டு 
கொசுவ‌த்தை சொடக்கு போட்டு 
பேசிக்கொண்டே போனாள். 

நான் "ம்யூட்டிங்கில்" 
இருந்தேன். 
"முப்பது"க‌ளின் ஒரு ஊமைப்பட‌ம் 
ஓடிக்கொண்டிருந்தாலும் 
அவ‌ள் முக‌ ந‌ர‌ம்புக‌ள் 
எரிம‌லையின் வ‌யிற்றைத் 
திருகி திருகி ஃபிடில் 
வாசித்த‌து. 
வ‌ந்த‌தும் வ‌ராத‌துமாய் 
அவ‌ள் மீது 
என்ன‌ சொல்லை வீசியிருப்பேன்? 
இந்த‌ எதிர்வினைக‌ளின் க‌ன‌ல்ப‌ரிமாண‌த்தை 
வைத்து 
நியூட்ட‌னை த‌லைகீழாக‌ நிறுத்தி வைத்துக்கொண்டு 
கேட்டேன். 
அந்த நேரான‌ சொல் தான் என்ன‌?. 
சொன்னவன் எனக்குத் தெரியாதா? 
இருந்தாலும் கேட்டேன். 
முக‌ம் க‌ழுவிக்கொண்டு 
அமைதியாக‌ நான் அறைக்குள் போய்விட்டேன். 

அவ‌ள் 
இன்னும் அம்புப்ப‌டுக்கை த‌யார்செய்து 
அதில் 
ர‌த்த‌மாக‌த்தான் ச‌த்த‌ம்போட்டாள். 
நான் என்ன‌ அப்ப‌டி கேட்டுவிட்டேன். 
மீண்டும் அமைதியாய் 
முக‌ம் துடைத்துக்கொள்ள‌ 
க‌ண்ணாடி பார்த்தேன். 
ட‌ப்பென்று க‌ண்ணாடி சித‌ற‌த‌ல்க‌ள். 
கீழே விழுந்த‌ சில்லுக‌ள் எல்லாம் 
துண்டு துண்டாக‌ தெரிந்த‌து. 
குரூர‌க்கோரைப்ப‌ல் தெரிந்த‌து. 
ர‌த்த‌ம் சொட்டிய‌ ச‌வுக்கு 
என் க‌ழுத்தில் வ‌ல்லாட்டுபோல் 
தெரிந்த‌து. 
நாகரிகத்தில் 
முடி சூட்டிக்கொண்ட‌ 
என் அகலமான‌ 
ஸ்மார்ட் ஃபோன் 
கீழே விழுந்து கிட‌ந்த‌து. 
அத‌ன் "அண்ட்ராய்டு"க்குள் 
வ‌ரை 
அந்த‌ அசிங்க‌த்தின் கோர‌ம் 
வ‌ர்ண‌மாய்த் தெரிந்த‌து. 


================================ருத்ரா இ.பரமசிவன்

13 ஜூன் 2013

Wednesday, May 21, 2014

யானைமலை

Yanaimalai Hills
படம்  நன்றி   கூகிள் இமேஜஸ் 


யானைமலை 
===================================================================ருத்ரா இ.பரமசிவன்


மதுரையே இங்கு
கல்லாய் விறைத்து
உயரமாய்
படுத்திருப்பதை
பார்க்க கொள்ளை அழகு.

அந்த மத்தகம்
பரந்த ஒலிம்பிக் மைதானமாய்
கம்பீரமாய் காட்சி தரும்.
வெள்ளை வெயில்
தினமும் குளிப்பாட்டும்
சுகத்தில்
அந்த‌ க‌ருங்க‌ல் கூட‌
கருப்பு வெல்வட்
ச‌தைச்சுருக்க‌மாய்
தும்பிக்கை நீட்டிக்கிட‌க்கும்.

சென்னை போகும்
பேருந்துக‌ள்
அதை உர‌சி உர‌சி
செல்லும்போது
அந்த‌ கிச்சு கிச்சு மூட்ட‌லில்
பொசுக்கென்று
அது எழுந்துவிடுமோ
என்றும்
ஒரு ப‌ய‌ம் வ‌ருவ‌துண்டு.

இந்த‌ ஆண்யானைக்கு
திருப்ப‌ர‌ங்குன்ற‌ம்
மொக்கைக்க‌ல் ம‌லை
ஒரு பெண்யானையாய்
தெரிவ‌தால்
க‌ல்லின் ஏக்க‌மும் புரிகிற‌து.

ம‌ழைக்கால‌த்து
நீர் விழுதுக‌ள்
க‌ண்போல் தெரியும்
குழிக‌ளிலிருந்து க‌சியும் போது
ம‌த‌ம் பிடித்து
அது பிளிறும்
ஊமைத்த‌ன‌மான‌
டெசிப‌ல்க‌ள்
ம‌துரைக்கார‌ர்க‌ளின்
ம‌ன‌த்தில் ம‌ட்டுமே
ப‌திவாகும்.

க‌ல்யானைக்கு
க‌ரும்பு ஊட்டிய‌ ப‌ட‌ல‌ம்
ம‌துரை மீனாட்சிய‌ம்ம‌ன்
கோயிலுக்குள் உண்டு.
அந்த‌ க‌ரும்புக்கும்
எச்சில் ஊறி
எழுந்துவிடும்
ஒரு ப‌ர‌ப‌ர‌ப்பு கூட‌
அந்த‌ க‌ல் உட‌ம்பில்
விடைப்ப‌து போல்
என‌க்கு தோன்றுவ‌து உண்டு.

அன்பே சிவம்
என்று கோவிலுக்குள்
மணிஒலி கேட்டபோதும்
அன்பு தான் இன்ப ஊற்று
என்று ஒலித்தவர்களை
ஒழித்துக்கட்டும்
கழுமரங்களை
நட்டு வைத்த
ஆட்சியின் அடையாளங்கள்
இந்த‌ கல்லில்
உறைந்து கிடக்கின்றன.

அந்த சமணர் சிற்பங்கள்
இந்த‌ கல் தோலில்
இருப்பது தெரிந்தால்
அதை "தோலுரித்து"
வதம் செய்ய‌
மீண்டும் அந்த சிவன்
"ரௌத்திரம்" காட்டுவானோ?

மாடு க‌ட்டி போர் அடித்தால்
மாளாது செந்நெல் என்று
யானை க‌ட்டி போர‌டித்த‌
தென்ம‌துரையின்
தொன்மை காட்டும் சின்ன‌மோ
இந்த‌ யானைம‌லை?

கோசாகுள‌ம் புதூரில்
இருந்து பார்க்கும் போது
ஒரு கோண‌ம்.

வ‌ண்டியூர் க‌ண்மாய்க்
க‌ரையோர‌ம் ஒரு கோண‌ம்.
அழ‌க‌ர் கோயில் சாலையில் இருந்து
ப‌க்கவாட்டில் ஒரு கோண‌ம்.

ஒத்த‌க்க‌டைக்கார‌ர்க‌ளுக்கோ
அது
த‌ன்னுட‌னேயே த‌ங்கி
படுத்திருப்பது போல்
ஒரு பிரமையின் கோணம்.

முன்கால் வைத்து
பின்வால் நீட்டி
தும்பிக்கையை கூட‌
வாய்க்குள் திணித்து
வெற்றிலை போட்டுக்கொண்டு
சாவ‌காச‌மாய்
குத‌ப்பிக்கொண்டிருக்கும்
ஒரு நுட்ப‌மான‌ கோண‌ம்.

நாக்கு சிவ‌ந்திருக்கிற‌தா
என்று அது
ப‌ளிச்சென்று துப்பிக் கேட்கும்
அந்த‌ சூரிய‌னிட‌ம்!
சிவ‌ப்பாய் த‌ன் மீதே
உமிழ்ந்து கொண்ட‌து போல்
வைக‌றையும் அந்தியும்
எதிர் எதிர் கோண‌ங்க‌ளில்
காட்டும்
தொலைதூர‌ ம‌துரையின் க‌ண்க‌ளுக்கு
எப்போதுமே
அற்புத‌ விருந்து தான்
அந்த யானை மலை!

எங்கள் வரலாற்றின்
உயிர்ச்சிகரமாய்
ஓங்கி நிற்கும்
வாரணமே!

உன்னை
பாளம் பாளமாய் அறுத்து
அந்த எண்ணெய் தேசங்களுக்கு
விற்று
டாலர்கள் குவிக்க நினைக்கும்
வணிக வல்லூறுகள்
வட்டமிடுவது
உனக்குத்தெரியவில்லையா?

உன் தும்பிக்கைக்கு
உயிர் வ‌ர‌ட்டும்
அந்த "தாராள‌ம‌ய‌ வேதாள‌ங்க‌ளை"
பிடித்து சுழ‌ற்றி அடிக்க‌ட்டும்.

இருப்பினும்
இன்னொரு ஆப‌த்தும் இருக்கிற‌தே!
உன‌க்கு உயிர் வ‌ந்தால்
உன் தும்பிக்கையை
எப்போதும்
நீட்ட‌ வைத்து விடுவார்க‌ளே
நாலணாவுக்கும் எட்ட‌ணாவுக்கும்
உன்னை
ச‌லாம் போட‌
வைத்து விடுவார்க‌ளே!

எங்களுக்கு
நாலு வர்ணம்
தீட்டியது போதாது என்று
உன்
முக அலங்காரத்துக்கும்
மூவர்ணம் தீட்டி
வடகலையா? தென்கலையா?
என்ற வாதங்களின்
பட்டி மன்றம் ஆரம்பித்து விடுவார்களே!

க‌ல்லில் ம‌றைந்து கிட‌க்க‌ட்டும்
அந்த‌ மாம‌த‌ யானை!
கல்லையே மறைக்கும்
அந்த மாமத யானைக்கு
கல்லறையாகிடு கல் யானையே!
கல்லறையாகிடு கல் யானையே!



=====================================================ருத்ரா
: 07-04-2012   19:42:23

"நிர்மால்ய‌ம்"


நாள் : 20-10-2011   11:24:36


"நிர்மால்ய‌ம்"
===============================================ருத்ரா
அந்த
நேற்றைய ப‌வ‌ள‌ம‌ல்லிப்பூக்க‌ள்
வீட்டு வாசல் த‌ரையில்
சிவ‌ப்புக்கால்க‌ள் கொண்டு
ந‌ட்ச‌த்திர‌க்கூட்ட‌ங்க‌ளாய்
ப‌டுத்துக்கிட‌க்கின்ற‌ன‌.
எந்த‌ குருவாயூர‌ப்ப‌னையாவ‌து
நேற்று பூராவும் அப்பிக்கிட‌ந்த‌ பின்
க‌ளைத்துக் கால் நீட்டிக்கிட‌க்கின்ற‌ன‌.

வீட்டுக்குள்ளிருந்து அந்த‌ ப‌வ‌ள‌ம‌ல்லி ம‌ர‌ம்
த‌ன் கிளையை
கார்ப்ப‌ரேஷ‌னுக்கு அறிவிக்காம‌ல்
விதி மீறி வெளியே நீட்டியிருந்த‌து.
அது விரித்த‌ பாய்
அங்கு "வாச‌ங்க‌ளின்"பிர‌வாக‌ம்.

அந்த‌ ப‌வ‌ள‌ப் பூ ம‌ழை பெய்த‌
அந்த‌ வாச‌லுக்கு
இணையாய்
எத்த‌னை வைகுண்டங்கள்
வாச‌ம் செய்தாலும்
பெருமாளே வேண்டாம் என்று
இங்கே வ‌ந்து ப‌ள்ளி கொண்டுவிட்டார்.
அவ‌ருக்கும் பிரம‌னை தாங்கிய‌
தொப்பூள் கொடியின்
பிர‌ச‌வ‌ நாற்ற‌ம் மூக்கைத்துளைக்கிற‌து.
ப‌வ‌ள‌ப்பூக்க‌ளின் அமுத‌ வாச‌மே
அவ‌ருக்கு இப்போது பிர‌ம்ம‌ சுவாச‌ம்.

வீட்டுக்குள்ளிருந்து
த‌டிம‌னாய் ஒரு குர‌ல்.
"முனிய‌ம்மா இன்னுமா நீ
வாச‌ல் பெருக்க‌லே?"
எஜ‌மானிய‌ம்மாவுக்கு
ல‌ட்சுமி உள்ளே வ‌ர‌வேண்டுமாம்.
வேலைக்காரி
அவ‌ச‌ர‌ அவ‌ச‌ர‌மாய் நீர் தெளித்து
துடைப்ப‌த்தால்
ப‌வ‌ள‌ம‌ல்லிகைக்குப்பையை
பெருக்கித்த‌ள்ளினாள்.
முக‌த்தில் ப‌ட்ட‌
துடைப்ப‌க்குஞ்ச‌ங்க‌ள்
செய்யும் கிச்சு கிச்சு மூட்ட‌ல்க‌ளைத்
தாங்காம‌ல்
பெருமாளும் பாம்புப்ப‌டுக்கைக்கு
எழுந்து ஓடினார்.

========================================================ருத்ரா